Pytanie, które słyszymy przy ladzie najczęściej, brzmi: „skąd macie te ryby?”. Odpowiedź ma dwie części: skąd przyjeżdżają i co dzieje się z nimi, zanim trafią na ryż. Ta druga jest ważniejsza, niż się wydaje.
Toyosu, dwa razy w tygodniu
Większość naszych ryb pochodzi z targu Toyosu w Tokio, największego rynku rybnego w Japonii. Dwa razy w tygodniu współpracujący z nami pośrednik wybiera dla nas towar na porannej aukcji, a kilkadziesiąt godzin później skrzynie są już w Warszawie.
Nie zamawiamy z listy. Wiadomość od pośrednika mówi, co jest danego dnia najlepsze, i to na jej podstawie szef układa menu. Dlatego karta omakase nigdy nie jest taka sama dwa tygodnie z rzędu.
Świeża nie znaczy najlepsza
To największe zaskoczenie dla gości: najsmaczniejsza ryba rzadko jest tą najświeższą. Zaraz po złowieniu mięso jest twarde i ma mało smaku. Dopiero w czasie kontrolowanego dojrzewania rozwija się w nim umami, a tekstura staje się delikatna.

W SUMI ryby dojrzewają od trzech do dziesięciu dni, zależnie od gatunku i wielkości. Biała ryba madai potrzebuje mniej czasu, tuńczyk znacznie więcej. Część filetów zawijamy w kombu, które delikatnie je odwadnia i dodaje głębi.
Reszta talerza
- Warzywa i zioła kupujemy od małych gospodarstw spod Warszawy.
- Ryż gotujemy w żeliwie i doprawiamy czerwonym octem akazu.
- Wasabi ucieramy na skórze rekina tuż przed podaniem.
Na ladzie widać tylko ostatnią minutę tej pracy. Reszta to kilka dni cierpliwości, ale to właśnie ona decyduje o smaku.
